مرد دویست ساله

    

داستان فیلم روایت زندگی ربوتی بود که توانست در پایان فیلم به مقام انسانی نائل آید !  فیلم مربوط به زندگی در 100 سال بعد است . خانواده ای برای انجام امور منزل ربوتی را خریداری می کنند. بر اساس رویدادها و اتفاقات فرد خریداری کنند در می یابد که ربوت از خود خلاقیت نشان می دهد . این امر انگیزه ای می شود تا دکتر در صدد اموزش او برآید . این اموزش به پیچیده تر شدن ربوت منجر شد . ربوت بر اثر این آموزشها به مقوله ای به نام سرنوشت علاقه مند می شود . اول به دنبال هم نوعان خود می گردد اما کسی را نمی یابد که توانسته باشد به درجه او رسیده باشد . نکته جالب توجه دیگر اینکه ربوت بر اساس رفتارها توجه و علاقه انسانها را به خود جلب می کرد . این امر تا انجا پیش رفت که سه نسل بعد به ازدواج با دختر خانواده ای که او را خریداری کرده بودند ختم شد !  در این میان بر اساس ابتکار دکتری که او را خریداری کرده بود توانست از حقوق و استقلال مالی برخوردار شود . همین امر باعث شد او از تحقیقات که در زمینه ربوتها انجام شده بود حمایت کند . تا آنجا که در پایان فیلم او تمامی خصوصیات فیزیکی انسانی را دارا بود و آخرین مرحله هم فنا پذیری بود که او را به جامعه انسانی راه داد . هرچند خود این ورود را ندید و زندگیش پایان یافت . صحنه های مواجه او با دختر که می خواست با او ازدواج کند هم بسیار جالب بود . تعبیراتی که از انها استفاده شده بود . مثل اینکه کار دل همراه با اشتباه است و او به واسطه ربوت بودنش اشتباه نمی کرد . و اینکه انسانی حاضر شد با ربوت ازدواج کند ! فیلم آنقدر توانمند بود که ضمن تحریک احساساتم تصویری قابل قبول از ربوتی بی جان را در ذهنم بسازد . در جای دیگری از فیلم بر اساس مطالعات و تفکرات پیچیده ربوت خواستار آزادی خود شد ! حتی حاضر شد آزادی خود را خریداری کند . آزادی که مسئله همه انسانها بوده برای او هم مسئله ای شد و نهایتا به آن رسید . او به انسانها کمک کرد و با کمک انها سرنوشت یافت . فیلم خلاقانه و متاثر کننده و جالبی بود .

پرداختن به مقولات مهمی چون عشق و آزادی و سرنوشت آن هم برای پدیده و پارادایمی جدید بنام ربوتها بسیار جالب و آموزنده بود . به نوعی باز تکرار مسائل مهم و اساسی زندگی بشری بود و اینکه مقولاتی که ما از وجود آنها بهره مندیم اما از آن غافلیم اما از نگاه موجودی غیر خودی چنان ارزشمند و عمیق که دویست سال تلاش کرد تا از حداقلهای ما بهره مند شود و تازه انسان نام بگیرد . و ما انسانیم و هیچ تلاشی برای ارتقای این جایگاه نمی کنیم. شاید درس دیگر این باشد که برخی مفاهیم مثل خوبی و ... مقولاتی صرفا انسانی نیستند یا اگر هستند منحصرا مربوط به انسان نیست .به هر طریق مسائلی در حوزه فلسفه که چون مرا دانشی در این خصوص نیست قدرت اظهار نظر و تفکری عمیقتر نیست . پرسشهای این فیلم بسیار است . بیش از پاسخ این فیلم پرسش ایجاد کرد و نگاه به آینده را از نگاهی یک بعدی و تکنیکال به نگاهی چند وجهی و عمیقتر ارتقا داد. از دیدن این فیلم لذت بردم در کنار تفکرات احساسم هم به شدت تحریک شد و البته اشک هم نشان آن بود. سکانس آخر که او را به جامعه بشری ره دادند اما او فرصت نداشت آن را نظاره کند اما معشوقه انسانی او با نگاهی تحسین برانگیز نشان داد که در انتخاب خود اشتباه نکرده است ! و تلاشهای او به بار نشسته است .